MrChoke.Org

บันทึกสีดำ

Month: April, 2012

ทำบัตรใหม่

บัตรคิว

หลังจากที่ทำกระเป๋าเงินหล่นหายบนรถ Taxi ก็ต้องมาไล่ทำบัตรต่างๆ ที่หายไปบัตรใบแรกคือบัตรประชาชน ก่อนหน้านี้เพิ่งทำบัตรประชนใหม่เมื่อเดือนสิงหาคมเมื่อปีที่แล้ว ซึ่งทำก่อนน้ำท่วม ที่อเภอยิ้มบริเวณชั้นล่างของศูนย์การค้าเซียร์รังสิต ตอนนี้ยังปรับปรุงซ่อมแซมไม่เสร็จ เมื่อวานนี้เริ่มต้นด้วยการไปที่สำนักงานเทศบาลเมืองท่าโขลงซึ่งยู่ใกล้ที่สุดก่อน เมื่อไปถึงเจ้าหน้าที่บอกว่าต้องใช้คนรับรองที่เป็นคนในท้องที่มาด้วย เลยไปที่ที่ว่าการอำเภอคลองหลวง ไปบ่ายสองแล้วเจ้าหน้าที่บอกว่าคิวเต็มแล้วเรารับวันละ 120 คิวซึ่งมันเต็มตั้งแต่เปิดประตูอำเภอแล้วมั้งนะ เลยวางแผนมาใหม่เช้าวันนี้

วันนี้ไปถึงที่ว่าการอำเภอคลองหลวงตอน 10 โมงเช้าคิวเต็มเป็ยที่เรียบร้อย ก็ต่อรถไปเซียร์ พบว่าเขายังปรับปรุงไม่เสร็จ เลยลองค้นหาในแผนที่ดูที่ว่าการอำเภอที่ใกล้ๆ ดูในแผนที่แล้วมันระยะทางเท่าๆกันหมดเลย สิบกิโลกับสิบเอ็ดกิโล เลยกะจะไปที่ว่าการอำเภอธัญญะบุรี เรียก taxi. คันแรกไม่ไปคันที่สองก็รับไปแต่กลับแนะนำบอกว่าไปทำที่อบต. ใกล้ๆตรงคูคตก็ได้พี่เมียผมเพิ่งทำมาไม่ถึงสิบนาทีเสร็จแล้วพี่ เมียผมอยู่อุดรทำได้ อะไปก็ไป เข้าไปแม่งอยู่ในทุ่งนาตอนกลับจะกลับไงวะนี่ เข้าไปประชาสัมพันธ์บอกว่าที่นี่ต้องมีคนรับรอง ต้องไปที่อำเภอนะถึงไม่ต้องรับรอง ก็ทำให้รู้ที่นี่แหละ แนะนำที่ว่าการอำเภอรอบๆ และบอกว่าวันนี้ไม่ควรไปธัญญะบุรีนะเพราะรับปริญญารถติด ไปตรงลำลูกกาคลองเจ็ดก็ได้ ออกมายืนรอรถร้อนมากไม่มีวี่แววรถเลย โชคดีมีรถ taxi เข้ามาติดต่อที่สำนักงานพอดีตอนออมาเลยโบกไปที่ลำลูกกา

เข้ามาในที่ว่าการอำเภอลำลูกาป้ายหน้าประชาสัมพันธ์เขียนว่า “ทำบัตรประชาชนรอบเช้าเต็ม” เลยถามรอบบ่ายยังมีคิวได้คิว 16 เลยออกไปหาอะไรกินหน้าอำเภอ ก่อนออกไปก็จัดการถ่ายเอกสารพาสปอร์ตเอาไว้ให้เรียบร้อย กินข้าวเสร็จก็เข้ามานั่งรอในห้องแอร์เย็นๆ ให้สะบายใจ ตอนนี้กำลังเริ่มเรียกคิวแรกรอบบ่ายละ

ปล. เป็นการทำบัตรประชาชนใหม่ที่แพงจริงๆ

กำลังใจพิเศษ

ดีใจทุกครั้งที่โทรมานะ แต่วันนี้ Dtac ทำเสียอารมณ์ คุยกันไม่ถึงนาทีก็ตัด

บันทึกบนรถทัวร์

ครั้งแรกในชีวิต

ป้ายรถ

วันนี้ 20 เมษายน 2555 เป็นวันหนึ่งที่ผ่านเข้ามาเพิ่มประสบการณ์เพิ่มเลเวลของความอดทนได้เป็นอย่างดี หลังจากกลับจากทานอาหารกับเพื่อนๆ ถึงห้องประมาณ สี่ทุ่มกว่า นั่งดูทีวีประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ เผลอหลับไป ประมาณตี 1 พี่สาวโทรมาหาน้ำเสียงไม่ค่อยสู้ดีนักบอกว่าเตี่ยมีอาการหอบหนักขึ้น หมอจะเจาะใส่เครื่องช่วยหายใจ ให้ลงใต้วันนี้เลยได้ไหม ผมก็ยืนยันไปว่าคงออกเดินทางช่วงค่ำตามกำหนดการเดิม หลังจากวางสายพยายามนอนต่อแต่ไม่ยอมหลับ ลุกมาหาเที่ยวรถทั้งรถไฟและรถทัวร์ พอจะมีกำหนดการในใจว่าถ้ากลับเลยรถไฟเที่ยว 8 โมง ขึ้นที่บางซื่อนั่งรถตู้ NGV จากธรรมศาสตร์ รังสิต ไปลง MRT นั่งต่อไปบางซื่อ ถ้าไม่ทันหรือเต็มก็มีรถทัวร์วิ่งอยู่เป็นช่วงๆ นั่งจนเช้าก็ตัดสินใจอาบน้ำแต่งตัวจัดกระเป๋า ออกไปให้ทันรถตู้เที่ยวแรก ก่อนขึ้นรถตู้แวะกดเงินเผื่อเหตุฉุกเฉินหนึ่งหมื่นบาท รวมเดิมอีกสองพัน ก็คงพอใช้จ่ายได้ ไปถึงปรากฎว่ารถไฟเต็ม อีกขบวนก็บ่ายโมงเลยตัดสินใจไปเรียก taxi ที่รอคิวอยู่ข้างๆ สถานีรถไฟนั่นเอง ผมจำไม่ได้แม้กระทั่งสีรถ จำได้อย่างเดียวคือเบาะหลังขาดเป็นทางยาวมาก ก่อนถึงสายใต้ผมเอากระเป๋าออกมานับเงินย่อยได้ 140 บาทดูมิเตอร์แล้วอาจจะไม่พอเลยบอกว่าถ้าเจอ seven แวะให้แลกเงินด้วยแต่ไม่ทันละรถเลี้ยวเข้าสายใต้ มิเตอร์ 129 บาทเงินย่อยพอจ่ายผมนับใบละยี่สิบส่งให้ 120 เหรียญสิบอีกสองเหรียญด้วยความเบลอ แต่คนขับก็คืนให้ผมมานะ ส่วนกระเป๋าเงินวางไว้บนตัก เปิดประตูรถหอบของออกไป เสียงเพลงชาติดังพอดีก็ยืนตรง check-in จนเสร็จไม่เฉลียวใจเลยสักนิด

Read the rest of this entry »